Ads 468x60px

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγαπημένα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αγαπημένα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Μαρτίου 2009

Slumdog Millionaire



"Love and money... You have mixed them both."

"Ο Τζαμάλ Μαλίκ, ένας 18χρονος από τις φτωχογειτονιές του Μουμπάι, θα ζήσει τη μεγαλύτερη ημέρα της ζωής του με όλα τα μάτια της Ινδίας στραμμένα πάνω του: αν απαντήσει σωστά σε μια τελευταία ερώτηση, θα κερδίσει 20 εκατομμύρια ρουπίες στο τηλεπαιχνίδι «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος?». Το σόου διακόπτεται μέχρι την επόμενη μέρα το πρωί, και τότε η αστυνομία συλλαμβάνει τον Τζαμάλ ως ύποπτο απάτης: πώς γίνεται ένα παιδί του δρόμου να γνωρίζει τόσο πολλά? Θέλοντας να αποδείξει την αθωότητά του, ο Τζαμάλ διηγείται την ιστορία της ζωής του, και βλέπουμε ότι κάθε κεφάλαιό της περιέχει και μια απάντηση στις απίθανες ερωτήσεις του τηλεπαιχνιδιού. Η μόνη ερώτηση που παραμένει αναπάντητη είναι πώς ένας νεαρός χωρίς πάθος για το χρήμα κατέληξε να παίρνει μέρος στο συγκεκριμένο σόου? Όταν ο Τζαμάλ επιστρέψει για να απαντήσει στην τελευταία ερώτηση, θα το αποκαλύψει σε 60 εκατομμύρια τηλεθεατές... "

Λίγο πριν μπω στην αίθουσα για το Slumdog Millionaire, διάβαζα ένα από τα διαφημιστικά φυλλάδια της ταινίας. "Η πιο αισιόδοξη ταινία της δεκαετίας" έλεγε. Δυο γεμάτες ώρες αργότερα, βγαίνοντας μ΄ ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη μα πάνω απ΄όλα με μια γλυκιά ανακούφιση στην καρδιά σκεφτόμουν πως η ταινία του Dannie Boyle δεν είναι απλά ο ορισμός του αισιόδοξου μα και το απόλυτο σύγχρονο παραμύθι. Ένα παραμύθι που τα έχει όλα: πόνο, δάκρυα, κακιές μάγισσες, μόχθο και αδικία, μα και αγάπη αληθινή και τελικά λύτρωση. Ο "Τρωγλοδύτης εκατομμυριούχος" όπως αποδόθηκε η ταινία στα ελληνικά, που παραλίγο να πάει κατευθείαν σε DVD (χρειάστηκε να το διαβάσω από τρεις διαφορετικές πηγες για να το πιστέψω) και προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις στην Ινδία για τη ωμή και σκληρή πραγματικότητα που παρουσιάζει, θεωρώ πως άξιζε όλα τα χρυσά αγαλματάκια που απέσπασε. Αποτελεί σίγουρα ένα φόρο τιμής στην αγάπη, στο πείσμα, τη δύναμη ενώ παράλληλα μας ταξιδεύει στην Ινδία με μια ματιά σαν από ντοκιμαντέρ του Lonely planet.

Ο Danny Boyle άψογος σκηνοθετικά, καταφέρνει με μαεστρία και μέσα από τρεις χρόνους να αποδώσει την σκληρή όσο και ρομαντική ιστορία του. Ξεδιπλώνει το κουβάρι της ζωής του Τζαμαλ (και παράλληλα τη ζωή στις φτωχικές γειτονίες της Ινδίας)με γρήγορο ρυθμό και με μια γλυκιά δόση Bollywood.Η ταινία έχει επίσης φανταστική φωτογραφία με ζεστά χρώματα που κρατάνε ζεστή και την καρδιά σου παρά τα σκληρά πλάνα και τις τρομακτικές αλήθειες της ζωής του ήρωα. Παράλληλα, το ίδιο με την ταινία λάτρεψα και το απολαυστικό και αισιόδοξο soundtrack που παντρεύει ευχάριστα και άκρως επιτυχημένα σύγχρονους ήχους με τα παραδοσιακά χρώματα της Ινδίας.( Ήξερα ήδη απ΄έξω το "Paper planes" και τραγουδούσα εκστασιασμένη στην αντίστοιχη σκηνή για να φανταστείτε ενώ και τα υπόλοιπα τραγούδια όπως το βραβευμένο "Jai Ho" είναι πολύ ωραία.) Γενικά ο ήχος της ταινίας είναι εξαιρετικά προσεγμένος και καθαρός.

Τέλος, ερμηνευτικά οι μικροί πρωταγωνιστές προερχόμενοι από τις φτωχογειτονιές του Μουμπάι τα καταφέρνουν περίφημα με κορυφαίο βέβαια το Τζαμαλ ή κατά κόσμον Dev Patel που κέρδισε μεταξύ άλλων και το βραβείο "British Independent Film Award" για τον πιο πολλά υποσχόμενο νέο ηθοποιό. Αξίζει εδώ να σημειώσω πως η Latika ή Freida Pinto μου δημιούργησε τρομακτικά αισθήματα ζήλιας καθότι είναι απλά εντυπωσιακή.

Να τη δείτε:

-Για όλα τα παραπάνω
-Για την ανθρωπιά της και γιατι εστιάζει στη θετική πλευρά μιας τραγωδίας

Να μην τη δείτε:

- Σε περίπτωση που δεν αντέχετε τις ιδιαίτερα σκληρές σκηνές (που εδώ περιλαμβάνουν κυρίως μικρά παιδιά)

Πέμπτη 10 Απριλίου 2008

In Bruges-Αποστολή στη Mπριζ




"Maybe that's what hell is: the entire rest of eternity spent in fuckin' Bruges"

Μετά την τελευταία τους δουλειά στο Λονδίνο, δύο επαγγελματίες δολοφόνοι καταφεύγουν στη βελγική Μπριζ περιμένοντας οδηγίες. Περιφέρονται στην πόλη σαν τουρίστες, μέχρι που το αφεντικό τους διατάζει τον βετεράνο Κεν να βγάλει από τη μέση τον νεότερο και επιπόλαιο Ρέι.

Από τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη Martin McDonagh ("Six Shooter", Όσκαρ Ταινίας Μικρού Μήκους 2007) έρχεται μια μαύρη κωμωδία, μια ιστορία πάνω στη φιλία, την τιμή και την πίστη με ήρωες τον Colin Farrell, τον Ralph Fiennes και τον Brendan Gleeson.

Πρόκειται για την ταινία με τις πιο έξυπνες και απολαυστικές ατάκες που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Κλασσικό Βρετανικό χιούμορ στα καλύτερα του. Ατάκες μαύρες και πικρές που με δεύτερη σκέψη είναι ικανές να σε ρίξουν σε γερή μελαγχολία είναι ικανές να προκαλέσουν δυνατά γέλια. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έπιασα τον εαυτό μου να γελάει και να ντρέπεται. Κι αυτό γιατί αφενός τα θέματα που θίγονταν ήταν ιδιαίτερα λεπτά (αστεία ρατσιστικού περιεχομένου έδιναν κ έπαιρναν αλλά όπως κ τα αστεία και οι κακίες για την όμορφη Bruges, παρουσιάζονταν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε κανείς να μην ενοχληθεί) αλλά κυρίως γιατί οι πράξεις που διαδέχονταν τις ατάκες των ηρώων ή προηγούνταν αυτών ήταν πραγματικά τραγικά σκληρές. Κ εδώ έρχεται και η δεύτερη επιτυχία της ταινίας που καταφέρνει να αναλύσει αρκετά καλά τον ψυχολογικό κόσμο των ηρώων της. Κάθε χαρακτήρας έχει μια ιστορία που βγαίνει αργά αλλά σταθερά και οδηγεί την υπόθεση. Αξίες, αρετές και ελαττώματα των ηρώων αναβλύζουν με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο ενώ φιλοσοφικές συζητήσεις και ανθρώπινες αναζητήσεις (που θα μπορούσε ο καθένας να κάνει) κάνουν ακόμη πιο καλούς τους ήδη ενδιαφέροντες και συχνά συγκινητικούς διάλογους.

Σε όλα τα παραπάνω βοηθούν οι παραπάνω από καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Ειδικά ο Colin Farrell ήταν απολαυστικός και σίγουρα σε μια από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας του( Ο τρόπος με τον οποίο συνδύαζε τις κωμικές ατάκες με την τραγικότητα του ήρωα του ήταν εξαιρετικός). Ενδιαφέρουσα επίσης ήταν και η σκηνοθετική άποψη του McDonagh που έχει μια σχεδόν τουριστική ματιά πάνω στην Bruges η οποία αναδεικνύεται με εντυπωσιακές εικόνες από μουσεία, μνημεία, κανάλια και επενδύεται εξαιρετικά από πολύ πολύ καλά μουσικά κομμάτια.

Να τη δείτε:

-Γιατί πρόκειται για μια απολαυστική ταινία με πολύ καλό Βρετανικό χιούμορ
- Γιατί θα γελάσετε πολύ όσο και θα προβληματιστείτε
-Για τις παραμυθένιες εικόνες της Bruges και του Colin Farell (:P)

Να μην τη δείτε:

-Αν δεν σας αρέσει το μαύρο χιούμορ
-Αν είστε πολύ ευαίσθητοι κ με τάσεις μελαγχολίας
-Γιατί πολλές ατάκες μπορεί να σας ξενίσουν ή ακόμη κ να σας ενοχλήσουν

Τετάρτη 2 Απριλίου 2008

4 Months 3 Weeks & 2 Days - 4 Μήνες,3 Εβδομάδες & 2 Μέρες




"What is she going to do?"

Βρισκόμαστε στη Ρουμανία λίγο πριν την πτώση του κομμουνισμού και του καθεστώτος Τσαουσέσκου. Δύο φοιτήτριες, η Otilia και η Gabita, συγκάτοικοι στο πανεπιστήμιο, καλούνται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της εγκυμοσύνης της μίας από τις δύο. Οι εκτρώσεις απαγορεύονται και καμιά από τις δύο δεν έχει παρόμοια εμπειρία. Τα κορίτσια κανονίζουν να συναντήσουν σε ένα ξενοδοχείο τον κύριο Bebe, ο οποίος θα προβεί στην διαδικασία της έκτρωσης. Ωστόσο ο γιατρός αυτός που γνωρίζει ότι θα πραγματοποιήσει μία παράνομη έκτρωση ζητά κάτι παραπάνω από λεφτά.

Στη κομμουνιστική Ρουμανία του 1987 η απαγόρευση των εκτρώσεων αντιμετωπίζεται από τους πολίτες σαν στέρηση της προσωπικής τους ελευθερίας. Με αφορμή το γεγονός αυτό ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Cristian Mungiu μας αφηγείται την ιστορία της Gabita που για 4 Μήνες 3 εβδομάδες και 2 ημέρες ζει το Γολγοθά μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Το αποτέλεσμα είναι ένα μικρό αριστούργημα. Μια ταινία σταθμός για τον αναγεννημένο Ρουμάνικο Κινηματογράφο που κέρδισε μεταξύ άλλων το Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Καννών για το 2007.

Το 4 Μήνες , 3 εβδομάδες και 2 ημέρες είναι μια ταινία εξαιρετικά απλή και φρικτά ρεαλιστική. Χωρίς ακραίους συναισθηματισμούς και υπερβολές σε παρασύρει αργά αλλά σταθερά στη μαύρη ιστορία των δυο ηρωίδων που γίνονται ένα για να αντιμετωπίσουν τη σκληρότητα της ζωής τους όπως αυτή διαμορφώνεται μέσα στη χωρίς διεξόδους κοινωνία τους. Η ιστορία ξετυλίγεται στο γκρίζο σκηνικό των εργατικών κατοικιών μιας ρουμανικής πόλης κ είναι βυθισμένη σε μια εξαθλίωση που δημιουργεί τις περισσότερες φορές επιβλητική ατμόσφαιρα. Χωρισμένη ξεκάθαρα σαν τις πράξεις ενός δράματος, σκηνοθετημένη απλά, με αργούς ρυθμούς ,παντελή απουσία μουσικής επένδυσης, φωτογραφία απερίγραπτα ρεαλιστική μα πάνω απ’ όλα διάλογους φυσικούς που σε κάνουν να ανατριχιάσεις με την αλήθεια τους, η ταινία καταφέρνει να εξιστορήσει τα γεγονότα της παράνομης έκτρωσης (με λεπτομέρειες που σοκάρουν) μα και να αποτυπώσει τη δύσκολη ζωή κάτω από ένα απολυταρχικό καθεστώς, σ΄ ένα παρηκμασμένο περιβάλλον.

Ερμηνευτικά οι πρωταγωνίστριες της ταινίας είναι εξαιρετικές. Η Anamaria Marinca στο ρόλο της Otilia που με αυταπάρνηση δέχεται κάθε ταπείνωση για να βοηθήσει τη φίλη της, είναι ανατριχιαστική με τη φυσικότητα της. Καταφέρνει να είναι σπαρακτική χωρίς καμία έξαρση, καμία υπερβολή, μόνο από την μεστή ερμηνεία της με το βλέμμα της, το τρέμουλο της φωνής της, την τρομαγμένη όψη του προσώπου της. Επίσης πολύ καλή είναι κ η Laura Vasiliu στο ρόλο της Gabita, που αντιμετωπίζει με ψυχρότητα και σχεδόν αποστασιοποιημένα τις περισσότερες φορές τα γεγονότα της έκτρωσης της και καταφέρνει να δημιουργήσει πολλά συναισθήματα και προβληματισμούς.

Να το δείτε:

-Γιατί πρόκειται για ένα συγκλονιστικό δράμα που δεν πρόκειται να σας αφήσει ανεπηρέαστους
-Για τους ηθικούς και κοινωνικούς προβληματισμούς που δημιουργεί

Να μην το δείτε:

-Γιατί είναι ιδιαίτερα σκληρό σε ορισμένα σημεία

Δευτέρα 24 Μαρτίου 2008

Singin' in the Rain- Gene Kelly



To παραπάνω τραγούδι είναι soundtrack απο την ομώνυμη ταινία του 1952. Η ταινία είναι κοινωνικού περιεχομένου κ musical και πρωταγωνιστές είναι οι Gene Kelly, Donald O'Connor, Debbie Reynolds, Rita Moreno. Επίσης είναι 5 μέσα στη λίστα των 100 καλύτερων ταινιών( AFI's -Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου- Top 100 Movies Of All Time)...Γιαυτό όχι μόνο ακούστε το τραγουδάκι αλλά μη χάσετε και την ταινία!!!

Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2008

He was a quiet man-Πολίτης υπεράνω υποψίας





You may ask why I did what I did… but what choice did you give me? How else could I get your attention?? The only I want, is to exist in your world…

Ο Μπομπ Μακόνελ(Christian Slater) περνάει άλλη μια κακή μέρα. Κλεισμένος για ακόμα οχτώ ώρες στο βαρετό και ψυχρό του γραφείο, μαζί με ανθρώπους που δεν τον συμπαθούν και δεν του δίνουν σημασία, ο Μπομπ έχει χάσει κάθε αίσθηση προσανατολισμού και μάλιστα φτάνει στα πρόθυρα της δολοφονίας. Όμως, η μέρα του πρόκειται να καλυτερέψει, όταν από πιθανός δολοφόνος γίνεται πραγματικός ήρωας, αφού σώζει τη Βανέσα(Elisha Cuthbert) από βέβαιο θάνατο. Αυτός ο ασήμαντος τύπος, ξαφνικά γίνεται το πρόσωπο της ημέρας και περνάει από τη μια άκρη, της απρόσωπης και ασήμαντης ζωής, στην άλλη, όπου όλα τα φώτα είναι καθηλωμένα πάνω του.

Και όμως να, που μια μικρή ατυχία και λόγια από τρίτους θα τον κάνουν να χάσει την ευτυχία που έχει βρει κατά λάθος ….και αυτό γιατί «έρχονται στιγμές που οι άρρωστοι και αδύναμοι ..πρέπει να θυσιαστούν για να σωθεί το κοπάδι…» Η ταινία είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Μπορώ να πω ότι κράτησε το ενδιαφέρον και την αγωνία μου στα ύψη. Περίμενα να δω τι θα γίνει παρά κάτω, πότε θα επιβεβαιωθεί ο τίτλος…τι τρελό θα κάνει ένας πολίτης, που είναι υπεράνω υποψίας?! Η υποκριτική του Christian Slater είναι όλα τα λεφτά!

Να τη δείτε:
-για να διαπιστώσετε τα όρια του ανθρώπινου μυαλού. Αναρωτηθήκατε άραγε, οι δικές σας αντοχές μέχρι που φτάνουν??
-για να αναθεωρήσετε όταν λέτε ότι είστε γκαντέμηδες :P (που να δείτε τι έπαθε η Βανέσα)

Να μη τη δείτε:
-αν σας έχουν καταπιεσμένους στη δουλειά σας…μη σας μπαίνουν και ιδέες :P

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008

The bucket list- Επιθυμίες στο παρά πέντε





Ο εκατομμυριούχος, επιχειρηματίας Έντουαρτ Κόουλ (Τζακ Νίκολσον) και ο εργατικής καταγωγής, μηχανικός Κάρτερ Τσέιμπερς (Μόργκαν Φρίμαν) ζουν εντελώς διαφορετικές ζωές. Σ' ένα σταυροδρόμι στις ζωές τους, θα μοιραστούν το ίδιο δωμάτιο νοσοκομείου και θα ανακαλύψουν ότι έχουν δυο κοινά: την επιθυμία , να περάσουν τον χρόνο που τους έχει απομείνει, κάνοντας όλα όσα θα ήθελαν πριν τα "τινάξουν" και μια "αδιαμόρφωτη" ακόμη ανάγκη να αποδεχθούν τον εαυτό τους. Μαζί θα ξεκινήσουν το ταξίδι της ζωής τους, στην πορεία του οποίου, θα χτίσουν μια βαθιά φιλιά και θα μάθουν να ζουν τη ζωή στο έπακρο, με διορατικότητα και χιούμορ. Κάθε νέα τους περιπέτεια-επιθυμία, διαγράφεται από τη κοινή τους λίστα. Θα προλάβουν άραγε να τις πραγματοποιήσουν όλες??

Η ταινία είναι πολύ δυνατή και προσφέρει εκτός από στιγμές συγκίνησης και αρκετές στιγμές γέλιου (και ναι ο τίτλος είναι παραπλανητικός :P). Μου άρεσε πάρα πολύ η ταινία γιατί βγάζει ένα πολύ ωραίο μήνυμα: πως αξίζει να παλεύουμε για να πραγματοποιήσουμε τις επιθυμίες μας, παρά τις δυσκολίες, έστω και στο παρά πέντε….γιατί είναι τα ονείρα μας, εμείς!!

Να τη δείτε:
-γιατί είναι μια πραγματικά πολύ ποιοτική ταινία,
-και οι δύο πρωταγωνιστές δίνουν άλλη γεύση στην ταινία!! (είναι κ βραβευμένοι)
-γιατί κατέλαβε την κορυφή του box office της Βορείου Αμερικής
-για να μου πείτε τη γνώμη σας :P

Να μη τη δείτε:
-εάν φοβάστε τα νοσοκομεία
-εάν είστε αναίσθητοι…και δε σας λένε τίποτα απολύτως τέτοιες ταινίες…και είναι χαμένος χρόνος!

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2008

Atonement- Εξιλέωση




Σε ποια ηλικία ξεχωρίζεις το σωστό από το λάθος??

Καλοκαίρι του 1935 στην αγγλική εξοχή, λίγο πριν ξεσπάσει η καταιγίδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ένα 13χρονο κορίτσι, η Μπριόνι Τάλις με ασυνήθιστο ταλέντο στη λογοτεχνία θα γίνει μάρτυρας του απαγορευμένου πάθους της αδελφής της, Σεσίλια( Κίρα Νάιτλι) και του γιου του οικονόμου του σπιτιού τους, του Ρόμπι(Τζέιμς ΜακΑβόι) και θα σπρωχτεί στη προδοσία. Η ζωή όλων ανατρέπεται όταν κατηγορεί άδικα τον εραστή της αδερφής της για ένα αποτρόπαιο έγκλημα που δεν έχει διαπράξει. Αν ζητήσει συγχώρεση από αυτούς που πλήγωσε, εξιλέωση, αυτή θα της δοθεί, ή θα πρέπει να συνεχίζει να μεταφέρει για πάντα το σταυρό του μαρτυρίου της;

Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ίαν ΜακΓιούαν που το περιοδικό TIME κατέταξε στα 100 καλύτερα βιβλία όλων των εποχών, η ταινία του Τζο Ράιτ τοποθετεί την εκρηκτική χημεία του ζεύγους Κίρα Νάιτλι - Τζέιμς ΜακΑβόι σε μια άψογη ανάπλαση εποχής και σβήνει με την ιδιαίτερη αύρα της κάθε υπόνοια ακαδημαϊσμού. Το άνοιγμα του φετινού φεστιβάλ Βενετίας, που θέτει από τώρα υποψηφιότητα για τις σημαντικότερες κατηγορίες των Όσκαρ και που τελικά τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης δραματικής ταινίας ενώ απέσπασε και το βραβείο του καλύτερου πρωτότυπου μουσικού θέματος.


Να τη δείτε:
-γιατί έχει πολύ δυνατή μουσική υπόκρουση(soundtrack)
-για να αναπολήσετε με ένα από τα πιο ρομαντικά ζευγάρια…τη Σεσίλια και τον Ρόμπι

Να μη τη δείτε:
-δεν υπάρχει λόγος για να μη τη δείτε…..

Mια κριτική που μου άρεσε πραγματικά πάρα πολύ είναι του CINEMAD

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2008

El Orfanato - To Ορφανοτροφείο





Un cuento de amor. Una historia de terror (A tale of love. A story of horror)

Η Λάουρα ήταν ένα παιδί που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο, ένα γεγονός που δεν την εμπόδισε να περάσει όμορφα παιδικά χρόνια. Η αγάπη της για τον εγκαταλελειμμένο πλέον χώρο τη φέρνει πίσω, τριάντα χρόνια αργότερα και παντρεμένη, προκειμένου όχι μόνο να ζήσουν εκεί με τον άνδρα της Κάρλος και τον υιοθετημένο γιο της Σιμόν αλλά και να το μετατρέψουν σε ένα σύγχρονο και ζεστό σπίτι για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Τα πράγματα όμως παίρνουν περίεργη τροπή όταν ο Σιμόν αρχίσει να συμπεριφέρεται περίεργα και να κάνει παρέα με φανταστικούς φίλους...

Un dos tres golpeé la pared. Μου κόλλησε αυτή η σκηνή.. (Όσοι την είδατε καταλαβαίνετε, όσοι την δείτε θα καταλάβετε!) Λίγο πριν αρχίσει η ταινία ομολογώ πως ήμουν επιφυλακτική παρά τα καλά λόγια που είχαν ακουστεί. Κακώς. Πολύ κακώς όπως αποδείχτηκε. Ας αρχίσουμε όμως από τα αρνητικά που εμένα προσωπικά δεν μ΄ενόχλησαν καθόλου. Η υπόθεση της ταινίας είναι λίγο πολύ γνωστή και ξαναπαιγμένη. (Βλέπε " Οι Άλλοι", ή η "Έπαυλη" και πολλές ακόμη). Η πλοκή σαν πλοκή παρουσιάζει κάποια κενά. Αλλά (τεράστιο αλλά) το "Oρφανοτροφείο" είναι από τα καλύτερα θρίλερ που έχω δει γενικά και το καλύτερο σίγουρα από αυτά που έχουν βγει τα τελευταία χρόνια. (Κατά τη γνώμη μου πάντα). Ο πρωτοεμφανιζόμενος (πρόκειται για την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα) Juan Antonio Bayona καταφέρνει να φτιάξει ένα υποβλητικό θρίλερ με σκοτείνη και απίστευτα τρομακτική ατμόσφαιρα, διφορούμενους χαρακτήρες και μια ανεξήγητη ένταση που σε κρατάει σε διαρκή ανησυχία και φόβο. Η βραβευμένη στη χώρα της Belén Rueda αποδίδει μια πολύ καλή ερμηνεία ενώ πολύ καλός είναι κ ο μικρός Roger Príncep στο ρόλο του υιοθετημένου παιδιού της οικογένειας. Η ταινία για την οποία την παραγωγή αναλαμβάνει ο Guillermo del Toro προτάθηκε (μεταξύ άλλων 28 διακρίσεων) για 14 βραβεία Goya, δέχθηκε εξαιρετικές κριτικές στο φεστιβάλ των Καννών και θα αποτελέσει τη φετινή υποψηφιότητα της Ισπανίας για τα Oscar.

Να τη δείτε:

- Γιατί θέλετε ένα πραγματικό θρίλερ που δεν βασίζεται στη σπλατερία και την πρόκληση της ισορροπίας του στομάχου μας.
-Για να χαρείτε την υποβλητική του ατμόσφαιρα και την φοβερή ανησυχία που μπορεί να προκαλέσει.
-Γιατί τα Ισπανικά είναι και γ... τις γλώσσες:P
-Γιατί θέλετε πραγματικό θρίλερ. Tο είπα??

Να μην τη δείτε:

-Αν δεν αντέχετε πολλές συγκινήσεις.
-Αν τρομάζεστε εύκολα και κατά συνέπεια πετάγεστε απότομα. (Κρίμα είναι)
-Αν δεν είστε έτοιμοι να αφήσετε τη φοβερή προσέγγιση του σκηνοθέτη να σας συνεπάρει και μείνετε στο κοινό της υπόθεσης.

Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου 2007

Last Samurai - Ο τελευταίος σαμουράι




"True swords translation: Since ancient times to the present, God is with those who serve with dignity and honor"

Ιαπωνία 1870…
Ο τολμηρός αξιωματικός του Αμερικανικού στρατού, Νέιθαν Άλγκρεν(Τομ Κρουζ), προσλαμβάνεται από τον αυτοκράτορα της Ιαπωνίας, για να εκπαιδεύσει τον στρατό της χώρας με σύγχρονες και μοντέρνες μεθόδους. Η Ιαπωνική κυβέρνηση στην προσπάθεια της να εκσυγχρονίσει το στράτευμα, θέλει να εξαλείψει τον θεσμό των Σαμουράι, που θεωρεί ότι οι τεχνικές τους και η φιλοσοφία τους ανήκουν στο παρελθόν. Ο Νέιθαν όμως θα επηρεαστεί βαθύτατα από την συνάντησή του με τους Σαμουράι και θα βρεθεί ξαφνικά στο κέντρο μιας σφοδρής αντιπαράθεσης δυο εντελώς διαφορετικών κόσμων, με μοναδικό του όπλο το αίσθημα τιμής που τον χαρακτηρίζει.

Δύο χαρακτήρες, δύο κοινωνίες, δύο γλώσσες, δύο πολιτισμοί, δύο ιστορικά χρονικά σημεία για κάθε χώρα, μα ένας κοινός παρανομαστής. Η προαναφερόμενη αγανάκτηση αλλά και η ερμηνεία που έχει δώσει ο καθένας στο κεφάλι του για την λέξη «τιμή», βάσει του δικού τους τρόπου ζωής και των δικών τους βιωμάτων. Έτσι μέσα σε ένα περιβάλλον όπου όλα μα όλα γίνονται με μέθοδο και με στόχο την τελειότητα, όπως αυτό των Σαμουράι της Ανατολής, ο εκ Δύσεως λοχαγός μαθαίνει πως αυτό που έλειπε από τη ζωή του για να τα δει όλα κρυστάλλινα, και πάνω από όλα την πραγματική έννοια των λέξεων ζωή-θάνατος-αγάπη-ελευθερία-τιμή-δόξα αλλά και της λέξεως «συγνώμη», ήταν η ηρεμία. Ήταν ο τρόπος των Σαμουράι..

Να τη δείτε:
-γιατί περιέχει πολυ δράση και ένταση
-γιατί είναι απλά μαγευτική και απο τις αγαπημένες μου ταινίες :P
-γιατί είχε προταθεί για 4 Όσκαρ: Β' Ανδρικου Ρόλου - Κεν Γουατανάμπι,Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης, Koστουμιών και Ήχου

Να μη τη δείτε:
- αν δε σας αρέσουν οι μάχες
-και ο Τομ Κρουζ

Πάρτε μια ακόμα γεύση απο την ταινία...

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

Little Miss Sunshine





"Εκεί που τα όνειρα συναντούν την πραγματικότητα..."

"Οι Χούβερ, μία από τις πιο δυσλειτουργικές, εκκεντρικές και ταυτόχρονα συμπαθητικές οικογένειες, είναι αποφασισμένοι να συμμετάσχουν στους τελικούς των παιδικών καλλιστείων Little Miss Sunshine με την 8χρονη κόρη τους πάση θυσία. Έτσι, σύσσωμη η εξαμελής οικογένεια επιβιβάζεται σ' ένα ετοιμόρροπο van volkswagen και το road trip ξεκινά. Στην πορεία προς τη δόξα η οικογένεια θα έρθει αντιμέτωπη με ανεκπλήρωτα όνειρα, πικρές αλήθειες και, τελικά, με τον ίδιο τον διαγωνισμό ομορφιάς και τις σουρεαλιστικές του διαστάσεις."

Έχω τόσα πολλά να γράψω γι΄αυτήν την ταινία που δεν ξέρω από που ν΄αρχίσω. Εξαιρετική σε όλα της. Πρόκειται για την ιστορία μιας οικογένειας λίγο περίεργης μα και τόσο συνηθισμένης. Μιας οικογένειας με μέλη τόσο ξεχωριστά και ταυτόχρονα τόσο καθημερινά με μεγάλα και μικρά όνειρα για τα οποία ζουν,παλεύουν,απογοητεύονται αλλά αρνούνται να το βάλουν κάτω. Γιατί αυτό που έχει σημασία είναι "Να κάνεις αυτό που αγαπάς και να μη νοιάζεσαι για τα υπόλοιπα". Μαζί με ανθρώπους που αγαπάς θα συμπλήρωνα εγώ όπως τα μέλη αυτής της οικογένειας που δίνουν ένα μάθημα ζωής όταν γίνονται ένα και δίνουν μαζί την τελική μάχη.

Εξαιρετικά καλογραμμένο και μεστό σενάριο διακρίνει την ταινία, φανταστικοί διάλογοι, καλές ερμηνείες και πολύ καλή σκηνοθεσία για μια ταινία χαμηλής παραγωγής του ανεξάρτητου Αμερικανικού Κινηματογράφου. Το little Miss Sunshine έρχεται να αποδείξει πως καλές ταινίες είναι αυτές που γεννιούνται από αγάπη και ταλέντο. Mπορεί να έχασε το oscar καλύτερης ταινίας από τον Πληροφοριοδότη κέρδισε όμως τα oscar καλύτερου σεναρίου, καλύτερου β΄ανδρικού ρόλου (από τον Αλαν Αρκιν) και σίγουρα μια θέση στις καρδίες μας.

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους βρίσκουμε τους Abigail Breslin (Olive Hoover),Greg Kinnear (Richard Hoover),Paul Dano (Dwayne Hoover),Alan Arkin(Grandpa Edwin Hoover) Toni Collette (Sheryl Hoover),Steve Carell (Frank Hoover).Η Σκηνοθεσία της ταινίας είναι από τους Jonathan Dayton,Valerie Faris και σενάριο από τον Michael Arndt.

Να την δείτε...

... για να κλάψετε να γελάσετε και να βγείτε λίγο καλύτεροι άνθρωποι.

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007

Gladiator - O μονομάχος





"Ότι κάνουμε στην ζωή μένει για πάντα"

Ο Μάξιμος,(Russell Crowe) νικηφόρος στρατηλάτης του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου, βλέπει την οικογένειά του να σφαγιάζεται κατά διαταγή του αδίστακτου Κόμοδου (Joaquin Phoenix), που δολοφόνησε τον πατέρα του για ν' ανέβει στο θρόνο της Ρώμης, ενώ ο ίδιος πωλείται ως σκλάβος. Αναγκασμένος να πολεμά ως μονομάχος, έρχεται κάποια στιγμή στο Κολοσσαίο κι ετοιμάζει την εκδίκησή του...

Μια ταινία, που αναφέρεται σε μια πολύ σημαντική εποχή της ιστορίας, στην αρχή της πτώσης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Έρχεται να μας θυμίσει για λίγο την λάμψη και τη δύναμη της Ρώμης. Καταπληκτική πλοκή, σκηνοθεσία και μουσική που σε συνεπέρνουν.. Φοβερά ειδικά οπτικά εφέ, χωρίς υπερβολές απο τις καλύτερες σκηνές μάχης (ιδιαίτερα η αρχική) και καλές ερμηνείες απο καλούς και αρκετά γνωστούς ηθοποιούς.

Να τη δείτε :
- Αν θέλετε να δείτε γιατί ο Russell Crowe πήρε βραβείο Ά ανδρικού ρόλου..
- για να καταλάβετε γιατί είναι μια απο τις αγαπημένες μου..(ίσως γίνει κ δική σας!)

Να μην την δείτε:
-Αν φοβάστε τις μάχες με τα λιοντάρια :P

Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2007

Transformers



"Their War-Our World"

"Ο πλανήτης Σάιμπερτρον κατοικείται από ρομπότ, τα Τρανσφόρμερς, που έχουν την ικανότητα να μεταμορφώνονται, έχοντας μάλιστα καθένα τη δική του ατομική μεταμφίεση. Τα Τρανσφόρμερς χωρίζονται σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα: τα καλά και δίκαια Ότομποτς, με αρχηγό τους τον Όπτιμους Πράιμ και τα κακά Ντισέπτικονς, με αρχηγό τον Μέγκατρον. Όταν τα αποθέματα ενέργειας στον πλανήτη τους αρχίζουν να τελειώνουν, και οι δύο ομάδες καταλήγουν στη Γη, αναζητώντας νέες πηγές. Μεταμορφώνονται λοιπόν, μεταξύ άλλων, σε αυτοκίνητα, αεροπλάνα και πλοία και ένας μυστικός πόλεμος ξεκινά, προκειμένου να αποκτήσουν τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων της Γης.…"

Τι να πω γι' αυτήν την ταινία?? Τα transformers ήταν τα αγαπημένα μου παιδικά για χρόνια. Δεν μπορώ να είμαι αντικειμενική αλλά θα προσπαθήσω. Είναι τέλεια, απίστευτη φανταστική! Έχει καλή πλοκή,υπόθεση που ξεφεύγει λίγο από το cartoon και έξυπνο σενάριο. Πολύ καλά και ρεαλιστικά τα οπτικά εφέ, και φανταστικές οι σκηνές μάχης. Δεν έχει φοβερές ερμηνείες αλλά δεν μας πειράζει.
Έχει καλή μουσική και συνδυάζει πολλά κωμικά στοιχεία,δυναμισμό ακόμη και συγκίνηση. Μικρό παράπονο η απουσία του αυθεντικού soundtrack ("Transformers more than meeeets the eyeeee") καί το γεγονός πως ο Όπτιμους  έπρεπε να φαίνεται πιο παντοδύναμος!!

Να τη δείτε αν:

-Θέλετε να δείτε μια τέλεια ταινία και να περάσετε όμορφα
- Όταν είσασταν μικρός ξυπνάγατε στις 6 το πρωί για να δείτε τον
Όπτιμους και την παρέα του

Να μην τη δείτε αν:

-Δεν υπάρχει λόγος να μην τη δείτε
-Εκτός πια κ αν δεν αντέχετε με τίποτα τις ταινίες που βασίζονται σε cartoon κ ψάχνετε για "ποιότητες"

(Συγχωρείστε με που δεν ήμουν κ τόοοσο αντικειμενική τελικά! Η ταινία θα κυκλοφορήσει σύντομα σε DVD)

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007

Το αντικλείδι- The skeleton key




"Ι don't believe! "


Στη σύγχρονη Νέα Ορλεάνη μια νεαρή νοσοκόμα, η Καρολάιν (Κέιτ Χάντσον) προσλαμβάνεται απο μία μυστηριώδη γυναίκα, τη Βάιολετ (Τζίνα Ρόουλαντς) ως εσωτερική στην έπαυλη με καθήκον να περιποιείται τον άντρα (Τζον Χερτ) που έχει πάθει εγκεφαλικό. Καθώς λοιπόν, επισκέπτεται το ηλικιωμένο ζευγάρι ανακαλύπτει ότι στο οίκημα γινόταν κάποτε τελετές μαγείας και υποψιάζεται ότι ο ασθενής της είναι θύμα τέτοιων δυνάμεων...

Πρόκειται για ένα πολυ ευχάριστο και αγωνιώδες θριλερ (2005) με καλογραμμένο σενέριο και το κυριότερο χωρίς κενά στη πλοκή! Η ταινία είναι ότι πρέπει για τους φανατικούς του είδους,  έχει δράση και αρκετό μυστήριο ώστε να κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον! Οι ηθοποιοί ειναι καλοί και κατορθώνουν να ειναι πειστικοί στους ρόλους τους.Μάλιστα η Ρόουλαντς και ο Χερτ μέτρησαν από δύο υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ. Η μεγάλη έκπληξη έρχεται στο φινάλε,  εκεί που ο θεατής μπερδευέται με όσα βλέπει και με δυσκολία κατανοεί τι ακριβώς γίνεται, έρχεται η τελευταία σκηνή να συνδέσει με ένα μοναδικό τρόπο όλα τα γεγονότα που συνέβαιναν στη διάρκεια της ταινίας και να αφήσει το θεατή άφωνο με ένα μη αναμενόμενο τέλος!
 

Να το δείτε αν:
-Σας αρέσουν οι ταινίες μυστηρίου
-Σας αρέσει το ανατρεπτικό τέλος

Να μην το δείτε αν :
- περίμενετε να δειτε αίματα, τσεκούρια και ζόμπι...
-φοβάστε τις τελετές βουντού και γενικότερα τη μαύρη μαγεία





Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2007

Artificial Intelligence (AI)-Τεχνητή Νοημοσύνη



"Journey to a world where robots dream and desire"

Mια και δεν προλάβαμε ακόμη να δούμε τις καινούργιες προβολές στις σκοτεινές αίθουσες, σκεφτήκαμε να σας προτείνουμε τις αγαπημένες μας ταινίες που κυκλοφορούν πια σε DVD. Το arficial intelligence είναι μια από τις πιο αγαπημένες μου κ αν λίγο παλιά (2001) τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Πρόκειται για μια ιστορία ανθρωπιάς τοποθετημένη στο μακρινό μέλλον, σε μια εποχή όπου κυριαρχούν οι ευφυείς μηχανές. Ο Ντέιβιντ είναι ένα μικρό αγόρι-ρομπότ, το πρώτο που έχει προγραμματιστεί από τους επιστήμονες να αγαπά και γενικά, να αισθάνεται σαν αληθινό αγόρι. Ο Ντέιβιντ είναι έντεκα χρονών και μένει μαζί με μια οικογένεια σαν να ήταν κανονικό μέλος της. Μετά από μια σειρά απρόσμενων γεγονότων, όμως, ο Ντέιβιντ απορρίπτεται και από τους ανθρώπους και από τις μηχανές και ξεκινά ένα ταξίδι για να ανακαλύψει που πραγματικά ανήκει.

Ο Steven Spielberg σκηνοθετεί με
μαεστρία μια όμορφη κινηματογραφικά
 ιστορία έντονα φορτισμένη 
συναισθηματικά για ένα παιδί που ψάχνει την
 αληθινή αγάπη. Ο κατά τα άλλα τόσο φυσιολογικός David είναι ένα  ρομποτ.
Τόσο ίδιος κ όμως τόσο διαφορετικός από τους άλλους ανθρώπους. Η ατέλειωτη αναζήτηση του και η δύναμη του είναι πραγματικά συγκινητικές . 
Η ταινία δίνει έμφαση στο συναίσθημα με μικρούς μεστούς
διαλόγους, πολύ καλή φωτογραφία και  επίσης πολύ καλά οπτικά εφέ. Εξαιρετικός για μια ακόμη φορά
ο μικρός Haley Joel Osment στο ρόλο του David.

Αξίζει να τη  δείτε για να συγκινηθείτε (ομολογώ πως έκλαψα) να
μπείτε σε σκέψεις
και να προβληματιστείτε. Αγαπημένη μου σκηνή αν κ απίστευτα θλιβερή αυτή μπροστά από την παγωμένη νεράιδα..

Να τη δείτε αν:

-Σας αρέσουν οι ταινίες επιστημονικής φαντασιάς
-Θέλετε μια ταινία καλή κινηματογραφικά...
-και αφορμή για σκέψη
-Θέλετε μια ταινία με νόημα...
-καλή σκηνοθετικά και με καλές ερμηνείες

Να μην τη δείτε αν:

-Δεν σας αρέσουν καθόλου μα καθόλου οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας αν κ μ αυτήν ίσως και να αλλάξετε γνώμη
-Αναζητάτε μια ταινία για ένα ευχάριστο και χαλαρό απόγευμα. Καλύτερα να δείτε μια κωμωδία
..