Αυστηρώς Κατάλληλο

«Πώς μια ταινία τέχνης γίνεται τσόντα…. Και πώς μια τσόντα γίνεται πρωτοποριακός κινηματογράφος??»

Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι δυο νέοι Έλληνες σκηνοθέτες, ταλαιπωρημένοι στο κυνήγι της επιχορήγησης, που προσπαθούν να βρουν παραγωγό για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία τους. Ο τίτλος της "το τέλος του πάθους" και το θέμα της οι τραγικοί έρωτες της Φαίδρας, της Μαντάμ Μποβαρύ και της Άννας Καρένινα. Κανένας παραγωγός δεν δέχεται να βάλει χρήματα σε μια τόσο καλλιτεχνική ταινία. Έτσι πέφτουν στα νύχια του Τάκη Πανουργιά, ο οποίος διαθέτει μια μικρή παρακμασμένη εταιρεία παραγωγής και ένα σκοτεινό παρελθόν. Στην δεκαετία του ΄70 ο Πανουργιάς ήταν βασιλιάς της τσόντας. Ο Πανουργιάς δέχεται να βάλει χρήματα αλλά έχει ένα κρυφό σχέδιο. Να γυρίσει την κανονική ταινία μεν, αλλά ταυτόχρονα στα ίδια σκηνικά με άλλους "ηθοποιούς" να γυρίσει την Φαίδρα, την Μποβαρύ και την Καρένινα σε τσόντα.

Τολστόι, Φλομπέρ, Ευριπίδης, πορνό, μυστικοί έρωτες, ίντριγκες, φιλοδοξίες, ψέματα και υστερίες μέσα σε ένα χώρο που συγκατοικούν η πιο υψηλή έκφραση διανόησης και η πορνογραφία. Τι συμβαίνει όταν όλα αυτά μπερδεύονται στο ίδιο πλατώ; Ποια είναι τα όρια της τέχνης; Ποια είναι τα όρια της πορνογραφίας;

Δείτε την να μας απαντήσετε:P:P

Να τη δείτε:
-εάν σας αρέσει το δίδυμο..Μιχάλης Ρέππας, Θανάσης Παπαθανασίου
-εάν θέλετε να δείτε κάτι ανάλαφρο και αρκετά ευχάριστο!
-για να μας πείτε, αν άξιζε το χρυσό φοίνικα...!!

Να μη τη δείτε:
-εάν προτιμάτε τις χολιγουντιανές ταινίες..

Lars and the Real Girl -Ο Λαρς και η “κούκλα” του

«Ο έρωτας του ήρθε κουτί»

Όταν ο Λαρς Λίντστρομ (Ράιν Γκόσλινγκ) συστήνει στον αδερφό του (Πολ Σνάιντερ) και στην συννυφάδα του Κάριν (Έμιλι Μόρτιμερ) το καινούριο του κορίτσι Μπιάνκα, που γνώρισε στο ίντερνετ, αυτοί δεν πιστεύουν στα μάτια τους. Μήπως ο Λαρς, έχει τρελαθεί εντελώς; Εκείνοι αντικρίζουν μία κούκλα, όμως ο Λαρς βλέπει την Μπιάνκα ως την καλύτερή του φίλη, το δικό του άνθρωπο. Η Μπιάνκα όμως είναι μία απλή κούκλα και πώς θα το εξηγήσουν αυτό στους κατοίκους της μικρής τους πόλης στην οποία έχουν μεγαλώσει;

Πρόκειται για ένα κοινωνικό δράμα όσο και μία κοινωνική σάτιρα που αγγίζει τα όρια της ανατρεπτικής κωμωδίας. Είναι αλήθεια πως φλερτάρει γοητευτικά με τη φιλμική φάρσα, αλλά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί πως πρόκειται ταυτοχρόνως για ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα ψυχογραφήματα κλινικού περιστατικού που έχουμε δει τελευταία. Η σεναριογράφος Νάνσι Όλιβερ μας δίνει έναν ήρωα που ψάχνει και βρίσκει μόνος του το δρόμο προς την εξωστρέφεια και την κοινωνικότητα, μέσω μιας παράξενης (άρρωστης καλύτερα) σχέσης. Η τοπική κοινωνία δεν καταγγέλεται για τα δεινά του ατόμου. Αντίθετα, συμβάλλει σημαντικά στην ανάρρωσή του κι έτσι γλιτώνει κάποια αιματηρή εκδίκηση ή βιβλική τιμωρία. Η σκηνοθεσία του Γκιλέσπι είναι πολύ προσεκτική με το θέμα του και δεν εκμεταλλεύεται ούτε για μια στιγμή την ευάλωτη θέση του ήρωά του, ώστε να αποσπάσει εύκολα γέλια ή δάκρυα. Όπως ακριβώς και οι κάτοικοι της πόλης, που συνωμοτούν χωρίς δεύτερη σκέψη υπέρ του να βοηθήσουν τον Λαρς.

Να τη δείτε:
- για μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση πάνω στην κοινωνική αποδοχή του μη κανονικού
- για την εξαιρετική ερμηνεία του Ράιν Γκόσλινγκ

Να μη τη δείτε:
-εάν δε σας αρέσουν οι κοινωνικές ταινίες

Ι4 Αι Φορ Λούφα & Απαλλαγή

"Από Windows ξέρεις..?"

Mια παρέα νεοσύλλεκτων - που ο καθένας για τους δικούς του λόγους θέλει να πάρει απαλλαγή από το στρατό- αναγκάζεται να υπηρετήσει ως Ι4. Η παρέα θα βρεθεί σε ένα ακριτικό νησί με διατεταγμένη υπηρεσία: θα πρέπει να παίξουν τους "λαγούς" και να συνυπάρξουν με τους λοκατζήδες που ετοιμάζονται για μία μεγάλη άσκηση. Οι δυσκολίες και τα απίστευτα καψόνια θα δυναμώσουν την παρέα, ενώ το χιούμορ και η εφευρετικότητα των "λαγών" θα υπερνικήσουν... τους στρατοκράτες!

Οι βοηθητικοί στο στρατό (Ι4) γίνονται ταινία, τα βάζουν με όλους και τα καταφέρνουν περίφημα. Μια ιδέα του παραγωγού Κώστα Λαμπρόπουλου για τους Γιωτάδες έρχεται στη μεγάλη οθόνη από το βραβευμένο για το ντεμπούτο του CCTV, Βασίλη Κατσίκη που υπογράφει και τη σκηνοθεσία και το σενάριο. Στην ταινία συμμετέχουν πολλοί γνωστοί ηθοποιοί (και όχι μόνο), πολλοί εξ αυτών σε ρόλους έκπληξη.

Η Λούφα και απαλλαγή, η τρίτη ταινία στη σειρά Λούφα (μετά από τις δύο ταινίες και τη σειρά του Νίκου Περάκη),φτιαγμένη από ένα ταλαντούχο νέο σκηνοθέτη είναι μια ταινία με πολύ κέφι, θανατερές ατάκες που μένει στο στόχο της και δεν ξεφεύγει με κοινωνικοπολιτικούς και άλλους προβληματισμούς. Έχοντας μια ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης αυτή του στρατιωτικού παραλόγου κ ένα φρέσκο και ανέλπιστα απολαυστικό επιτελείο ηθοποιών καταφέρνει να δημιουργήσει πολλές σπαρταριστές σκηνές, με ξεκαρδιστικούς διάλογους και απίθανες καταστάσεις. Ακόμη και το γεγονός πως δεν ξεφεύγει από την συνηθισμένοι τακτική της χρήσης ντοπιολαλιάς των ηρώων για να βγάλει γέλιο (συνήθως είναι Κρητικός, τώρα είναι Πόντιος) δεν ενοχλεί, αλλά κάθε άλλο είναι άκρως επιτυχημένη. Στα αρνητικά της ταινίας το γεγονός πως σαν κάθε ελληνική ταινία που σέβεται τον εαυτό της προβάλει με όλη της τη δύναμη το χορηγό της, ενώ και το φινάλε ήταν κάπως άτσαλο και μάλλον κακοστημένο.


Να τη δείτε:

-Αν θέλετε μια απλή αλλά απολαυστική κωμωδία καταστάσεων
-Γιατί τις καλές της ατάκες

Να μην τη δείτε:

-Αν δεν σας αρέσουν τα αστεία με το στρατό
-Αν θέλετε κάτι πιο ποιοτικό από μια ταινία με περισσότερο νόημα

Mr. Magorium's Wonder Emporium-To Mαγαζί των Θαυμάτων

"You have to believe to see it"

Η Μόλι είναι νέα ωραία και πολλά υποσχόμενη. Είναι όμως και ανασφαλής και δειλή και φοβάται να αναλάβει οποιαδήποτε μεγάλη ευθύνη. Στα 25 της είναι υπεύθυνη στο μαγαζί μαγικών και ευφάνταστων παιχνιδιών με την παράξενη ονομασία Mr. Magorium's Wonder Emporium υπό την καθοδήγηση του ιδιοκτήτη Έντουαρτ Μαγκόριουμ. Ο κ. Έντουαρτ είναι ένας εκκεντρικός "θαυματο-παιχνιδοποιός", ο οποίος είναι ηλικίας 243 χρόνων και δεν έχει γεράσει πέρα από τα 65 του! Το μαγαζί το διατηρεί επί 114 συναπτά έτη, έφτασε όμως η ώρα να μεταδώσει το χάρισμά του στη Μόλι και να της παραχωρήσει την περιουσία του, για να αποσυρθεί ο ίδιος. Για το λόγο αυτό, προσλαμβάνει ένα λογιστή για να του πει την αξία του Emporium και να αναλύσει τα λογιστικά του, πράγμα το οποίο ο κ. Μαγκόριουμ δεν έχει κάνει ποτέ. Κ κάπως έτσι αλλάζει μαγικά η ζωή όλων…

Το Mr. Magorium’s Wonder Emporium, είναι ένα παραμύθι για τη σημασία του να ζεις τη ζωή σου και να μάθεις να πιστεύεις, ακόμα και σε αυτό που φαίνεται αδύνατο. Έτσι τουλάχιστον λέει η περιγραφή της ταινίας. Την παραγωγή της έχει αναλάβει ο δύο φορές υποψήφιος για βραβείο Όσκαρ παραγωγός των ταινιών Finding Neverland, The Cider House Rules, The Bourne Identity και Pulp Fiction, Ρίτσαρντ Γκλάντστεϊν και το σενάριο-σκηνοθεσία ο Zach Helm γνωστός από το Stranger than Fiction (2006).

Το μαγαζί των θαυμάτων του αξιαγάπητου κύριου Magorium είναι η υλοποίηση κάθε παιδικής φαντασίας για το πως πρέπει να είναι ένα κατάστημα παιχνιδιών. Κάθε όνειρο, κάθε βόλτα για παιχνίδια, κάθε δώρο έκρυβε ένα τέτοιο μαγικό κατάστημα. Σαν τέτοιο, σαν παιδικό όνειρο – παραμύθι τα καταφέρνει πολύ καλά. Καταφέρνει να δημιουργήσει ένα ονειρικό παιχνιδοκατάστημα με όμορφα οπτικά εφέ, καλή σκηνοθετική προσέγγιση και πολύ συμπαθητικούς χαρακτήρες. Όταν τα χορτάσεις αυτά όμως- και δυστυχώς τα χορταίνεις γρήγορα- αρχίζουν και τα κενά της ταινίας που χάνει κυρίως στη υπόθεση. Κάθε παραμύθι που σέβεται τον εαυτό του οφείλει να παρουσιάσει έστω μια δυο δυσκολίες παραπάνω πριν μας σερβίρει ουσιαστικά το πολυδιαφημισμένο της νόημα « Πρέπει να πιστέψεις στον εαυτό σου αλλά και γενικότερα για να πετύχεις και τα πιο απίθανα πράγματα». Περιμένοντας λοιπόν μια τέτοια εξέλιξη απογοητεύεσαι όταν όλα γίνονται εξαιρετικά γρήγορα και μένεις να σκέφτεσαi ποτε τελείωσε η ταινία , και τι εύκολα που ήταν όλα.

Οι ερμηνείες είναι αρκετά συμπαθητικές με τον Dustin Hoffman να κερδίζει τις εντυπώσεις ως τον θαυματοποιό Mr Magorium που αποφασίζει να αποσυρθεί και καταφέρνει να συγκινήσει. Η Natalie Portman ως Μολι είναι επίσης συμπαθητική χωρίς να επιτυγχάνει και κάτι εξαιρετικό.

Να το δείτε:

-Αν έχετε μικρά παιδιά. Το πιο πιθανό πως θα το απολαύσουν.
-Αν νιώθετε παιδιά και έχετε αδυναμία στα παραμύθια.

Nα μην το δείτε:

-Αν δε σας αρέσουν γενικά ταινιές που απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε παιδιά.
-Αν περιμένετε κάτι το εξαιρετικό.

21

"Winner, winner, chicken dinner!"

Ο Ben Campbell είναι ένας μάγος των μαθηματικών του MIT που προσλαμβάνεται από τον καθηγητή του Micky Rosa για κάποιες... εξωσχολικές δραστηριότητες. Ο Rosa έχει καταφέρει να σπάσει ένα από τα τελευταία, καλά φυλαγμένα 'οχυρά' της... ανθρωπότητας: την παντοδυναμία των καζίνο! Διδάσκει το σύστημα που έχει επινοήσει σ' ένα επίλεκτο γκρουπ χαρισματικών φοιτητών που εκτελούν σωστά την τεχνική κάτω από τη μύτη των αφεντικών και του συστήματος ασφαλείας, διαψεύδοντας το ρητό ότι το καζίνο πάντα νικάει!

Η ταινία είναι βασισμένη στο best seller βιβλίο "Bringing down the House" του Ben Mezrich, που περιέγραφε την ιστορία ενός καθηγητή του ΜΙΤ και των έξι μαθητών του, που έβγαλαν εκατομμύρια στα καζίνο!

O Βen ή αλλιώς Αϊνστάιν Junior έχει ένα μυαλό τετραπέρατο, ένα σωρό διακρίσεις, μισό και κάτι πτυχίο από το MIT και ονειρεύεται να γίνει γιατρός στο Harvard. Το Ηarvard όμως κοστίζει πολλά και ο φτωχός πλην τίμιος πλην πανέξυπνος νέος δεν έχει άλλη διέξοδο από μια υποτροφία που δεν φαίνεται να έρχεται. Έτσι το ρίχνει στο Blackjack. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα έξυπνη ταινία βασισμένη σε καλοστημένες κομπίνες που κινούν το ενδιαφέρον και ιντριγκάρουν. Αν και δεν ξεφεύγει ιδιαίτερα από τις συνηθισμένες νεανικές ταινίες (βλέπε τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα του ήρωα μας) ξεχωρίζει για το πρωτότυπο του θέματος της, την ικανοποιητική, καθόλου κουραστική και με καλό ρυθμό σκηνοθετική προσέγγιση και τα μεγάλα της ονόματα όπως αυτό του Kevin Spacey. Αν και διαρκεί δυο γεμάτες ωρίτσες και το τέλος είναι λίγο-πολύ (πολύ βασικά) προβλέψιμο από την αρχή, θα καταφέρει να σας κρατήσει και να σας προσφέρει ένα χαλαρό και διασκεδαστικό απόγευμα-βράδυ. Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από αυτό.

Ερμηνευτικά ξεχωρίζει ο (ελαφρώς γερασμένος) Μορφέας του Matrix, Laurence Fishburne που ήταν αρκετά καλός ενώ καλός γενικά (αλλά κατώτερος αυτών που μας έχει συνηθίσει και μπορεί)ήταν ο Kevin Spacey. Προσωπικά μου άρεσε και ο πρωταγωνιστής Jim Sturgess που έβγαζε μια πολύ ωραία φυσικότητα και άνεση με την Kate Bosworth δίπλα του να κάνει την έξυπνη γλάστρα.

Να τη δείτε:

-Για την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία που πραγματεύεται
-Γιατί είναι χαλαρή και διασκεδαστική

Να μην τη δείτε:

-Γιατί είναι σε μεγάλο βαθμό μια νεανική Χολιγουντιανή ταινία (με ότι αυτό συνεπάγεται)
-Αν δεν αντέχετε το γεγονός πως βασίζεται στη μαθηματική ευφυΐα των ηρώων της

In Bruges-Αποστολή στη Mπριζ

"Maybe that's what hell is: the entire rest of eternity spent in fuckin' Bruges"

Μετά την τελευταία τους δουλειά στο Λονδίνο, δύο επαγγελματίες δολοφόνοι καταφεύγουν στη βελγική Μπριζ περιμένοντας οδηγίες. Περιφέρονται στην πόλη σαν τουρίστες, μέχρι που το αφεντικό τους διατάζει τον βετεράνο Κεν να βγάλει από τη μέση τον νεότερο και επιπόλαιο Ρέι.

Από τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη Martin McDonagh ("Six Shooter", Όσκαρ Ταινίας Μικρού Μήκους 2007) έρχεται μια μαύρη κωμωδία, μια ιστορία πάνω στη φιλία, την τιμή και την πίστη με ήρωες τον Colin Farrell, τον Ralph Fiennes και τον Brendan Gleeson.

Πρόκειται για την ταινία με τις πιο έξυπνες και απολαυστικές ατάκες που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Κλασσικό Βρετανικό χιούμορ στα καλύτερα του. Ατάκες μαύρες και πικρές που με δεύτερη σκέψη είναι ικανές να σε ρίξουν σε γερή μελαγχολία είναι ικανές να προκαλέσουν δυνατά γέλια. Δεν ήταν λίγες οι φορές που έπιασα τον εαυτό μου να γελάει και να ντρέπεται. Κι αυτό γιατί αφενός τα θέματα που θίγονταν ήταν ιδιαίτερα λεπτά (αστεία ρατσιστικού περιεχομένου έδιναν κ έπαιρναν αλλά όπως κ τα αστεία και οι κακίες για την όμορφη Bruges, παρουσιάζονταν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε κανείς να μην ενοχληθεί) αλλά κυρίως γιατί οι πράξεις που διαδέχονταν τις ατάκες των ηρώων ή προηγούνταν αυτών ήταν πραγματικά τραγικά σκληρές. Κ εδώ έρχεται και η δεύτερη επιτυχία της ταινίας που καταφέρνει να αναλύσει αρκετά καλά τον ψυχολογικό κόσμο των ηρώων της. Κάθε χαρακτήρας έχει μια ιστορία που βγαίνει αργά αλλά σταθερά και οδηγεί την υπόθεση. Αξίες, αρετές και ελαττώματα των ηρώων αναβλύζουν με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο ενώ φιλοσοφικές συζητήσεις και ανθρώπινες αναζητήσεις (που θα μπορούσε ο καθένας να κάνει) κάνουν ακόμη πιο καλούς τους ήδη ενδιαφέροντες και συχνά συγκινητικούς διάλογους.

Σε όλα τα παραπάνω βοηθούν οι παραπάνω από καλές ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Ειδικά ο Colin Farrell ήταν απολαυστικός και σίγουρα σε μια από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας του( Ο τρόπος με τον οποίο συνδύαζε τις κωμικές ατάκες με την τραγικότητα του ήρωα του ήταν εξαιρετικός). Ενδιαφέρουσα επίσης ήταν και η σκηνοθετική άποψη του McDonagh που έχει μια σχεδόν τουριστική ματιά πάνω στην Bruges η οποία αναδεικνύεται με εντυπωσιακές εικόνες από μουσεία, μνημεία, κανάλια και επενδύεται εξαιρετικά από πολύ πολύ καλά μουσικά κομμάτια.

Να τη δείτε:

-Γιατί πρόκειται για μια απολαυστική ταινία με πολύ καλό Βρετανικό χιούμορ
- Γιατί θα γελάσετε πολύ όσο και θα προβληματιστείτε
-Για τις παραμυθένιες εικόνες της Bruges και του Colin Farell (:P)

Να μην τη δείτε:

-Αν δεν σας αρέσει το μαύρο χιούμορ
-Αν είστε πολύ ευαίσθητοι κ με τάσεις μελαγχολίας
-Γιατί πολλές ατάκες μπορεί να σας ξενίσουν ή ακόμη κ να σας ενοχλήσουν

Μόλις Χώρισα

"Σιγά μην τα βάψω μαύρα!"

Η Ηλέκτρα είναι μια συνηθισμένη κοπέλα, με τους φίλους της, την αγάπη την τον Πέτρο, τη μαμά της και μια ζωή χαρισάμενη. Όλα αυτά μέχρι την αποφράδα ημέρα των γενεθλίων της -ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου- οπότε και ο καλός της ανακοινώνει με μήνυμα στον τηλεφωνητή την απόφαση του χωρισμού τους.Το μήνυμα το ακούν όλοι οι φίλοι της εκτός από την ίδια, που λείπει. Αποφασίζουν έτσι να της κρύψουν το συμβάν για να γιορτάσουν πρώτα τα γενέθλιά της και έτσι κάπως αρχίζει η κωμικοτραγική ιστορία μας.

Στις 14 Φεβρουαρίου φέτος γιόρτασαν και οι χωρισμένοι. Έτσι έλεγε τουλάχιστον το πολύ καλό teaser της ταινίας που μαζί με το πολύ πετυχημένο remix της λαϊκής επιτυχίας "Νύχτα Στάσου" μας άνοιξαν την όρεξη για την καινούργια δουλειά του Βασίλη Μυριανθόπουλου που υπογράφει σενάριο και σκηνοθεσία.Η ταινία που βασίζεται στο ομώνυμο πολύ πετυχημένο θεατρικό έργο, αποτελεί και την πρώτη κινηματογραφική προσπάθεια της Ζέτας Μακρυπούλια που μαζί με το Γιάννη Τσιμιτσέλη και άλλους γνωστούς ηθοποιούς μας υπόσχονται μια διασκεδαστική κωμωδία για ένα θέμα... τραγικό!

Το "Μόλις Χώρισα" είναι όντως μια διασκεδαστική και κεφάτη ταινία που πρέπει να δείτε με καλή διάθεση και χωρίς πολλές απαιτήσεις για να είστε σίγουροι πως θα περάσετε καλά. Πρόκειται για μια ταινία με αρκετές καλές ατάκες(προσαρμοσμένες βέβαια λίγο στην τηλεοπτική πραγματικότητα) και επίσης αρκετά κωμικά στοιχεία. Χρησιμοποιεί τα λίγο-πολύ γνωστά και δοκιμασμένα αστεία, σερβιρισμένα όμως με έναν τρόπο αρκέτα έξυπνο και πρωτότυπο ώστε να καταφέρνει να σε κάνει αν όχι να γελάσεις δυνατά σίγουρα να χαμογελάσεις σε πολλά σημεία. Από άποψη ερμηνειών, οι ηθοποιοί είναι σε μεγάλο βαθμό μετρημένοι και καλοκουρδισμένοι με την ερμηνεία του Σήφη Πολυζωίδη ως Μήτσου να ξεχωρίζει ενώ ιδιαίτερη και πρωτότυπη είναι και η μουσική επένδυση της ταινίας η οποία είναι βασισμένη στις διασκευές γνωστών λαικών τραγουδιών από τους Micro. Στα αρνητικά της ταινίας τώρα το γεγονός πως τα γεγονότα της διαδραματίζονται σ΄ένα μόλις βράδυ περιορίζει κάπως την υπόθεση δημιουργώντας έτσι μια μικρή κοιλιά κάπου στη μέση ενώ φέρνει αναπάντεχα και κάποιες επαναλήψεις. Ένα επιπλέον στοιχείο είναι οι διαφημίσεις των χορηγών που ήταν λιγάκι εκνευριστικές και ορισμένες φορές κάπως-πως να το πω κομψά..-ξεκάρφωτες!


Να τη δείτε:

-Γιατί πρόκειται για μια χαρούμενη ταινία,αρκετά καλύτερη από ανάλογες ελληνικές ταινίες του είδους της που βγάζει γέλιο
-Για να περάσετε ένα ανάλαφρο και διασκεδαστικό βράδυ
-Για να απολαύσετε τις κατά τη γνώμη μου αρκετά πετυχημένες διασκευές που αποτελούν και ευχάριστο διάλειμμα στη ροή της ταινίας.

Να μην τη δείτε:

-Αν κλασσικά δεν σας αρέσουν ταινίες αυτής της κατηγορίας
-Γιατί μπορεί να σας κουράσουν λίγο οι επαναλήψεις της
-Αν δεν σας ικανοποιεί το γεγονός πως πρόκειται για μια απλή διασκεδαστική ταινία.

Sleuth - Παιχνίδια μυαλού

"Obey tha rules!"

Ο Μίλο Τιντλ (Jude Law) και ο Άντριου Γουάικ (Michael Caine) προέρχονται από δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Ο ένας είναι διάσημος πλούσιος συγγραφέας και ο άλλος άσημος ηθοποιός. Έχουν όμως ένα κοινό: τη γυναίκα του Άντριου. Προκειμένου να γλιτώσει τα χρήματα της διατροφής, που θα έπρεπε να πληρώσει λόγω του διαζυγίου, ο Άντριου καταστρώνει μια 'στημένη' διάρρηξη της πολυτελούς του κατοικίας, ώστε ο ληστής (Μίλο) να επωφεληθεί από τα κλοπιμαία, και εκείνος να αποζημιωθεί από την ασφαλιστική του εταιρία. Η συμφωνία φαίνεται δίκαιη. Όμως σύντομα θα φανεί πως καθένας από τους δύο άνδρες έχει ένα παράλληλο σχέδιο στο μυαλό του….Ποιός θα κερδίσει άραγε?

Η ταινία είναι μια ανδρική μονομαχία για μια γυναίκα. Είναι ένα παιχνίδι που κερδισμένος θα βγει αυτός που θα χρησιμοποιήσει καλύτερα το μυαλό του. Όμως καμιά φορά ακόμα και στα «παιχνίδια» χάνεται ο απόλυτος έλεγχος όταν βγούν στην επιφάνεια οι σκοτεινές πλευρές των αντιπάλων, τα προσωπικά τους πάθη, οι αδυναμίες τους, όταν ο αυτοέλεγχος αρχίζει να φθίνει και όταν η ματαιοδοξία και ο εγωισμός κυριεύει το μυαλό.

Ο Kenneth Branagh καταπιάνεται για άλλη μία φορά με τη σκηνοθεσία, βασιζόμενος στην ομώνυμη επιτυχημένη ταινία του 1972. Η διεκδίκηση μίας γυναίκας είναι, στην προκειμένη περίπτωση, μόνο η αφορμή για την αρχή ενός ανελέητου κυνηγητού, στο οποίο θέση έχει μόνο το μυαλό, η ταχύτητα και το παιχνίδι των εντυπώσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το σενάριο της ταινίας έχει γράψει ο Harold Pinter, βασιζόμενος στο θεατρικό έργο του Anthony Shaffer. Στην ταινία λοιπόν του 1972 πρωταγωνιστές είναι οι Laurence Olivier στο ρόλο του απατημένου συζύγου Άντριου και ο Michael Caine που υποδύεται αυτή τη φορά τον Μίλο.


Να τη δείτε:
-αν σας αρέσουν οι ίντριγκες και οι δολοφονικές διαθέσεις μέσα από ένα παιχνίδι
-για να θαυμάσετε μια ωραιότατη μοντέρνα και άκρως εξοπλισμένη βίλα
-αν σας αρέσει η ένταση και ο χαμηλός φωτισμός
-γιατί ο Jude Law αποδεικνύει το ταλέντο του για ακόμα μια φορά

Να μη τη δείτε:
-αν δε σας αρέσουν οι ταινίες μυστηρίου

Astérix aux jeux olympiques-O Αστερίξ στους Ολυμπιακούς Αγώνες

"Είναι τρελοί αυτοί οι Γαλάτες"

Οι αγαπημένοι μας ήρωες είναι πάλι εδώ. Και όταν λέμε εδώ, εννοούμε εδώ. Όχι στην Αρχαία Ρώμη, ούτε στην Αίγυπτο, αλλά στην Ολυμπία. Ο Αστερίξ, ο Οβελίξ και όλο το γαλατικό χωριό μετακομίζει στην Ελλάδα για να βοηθήσει τον Καψουρίξ που ερωτεύεται την πανέμορφη Ελληνίδα πριγκίπισσα Ειρήνη. Ο Καψουρίξ πρέπει πάση θυσία να κερδίσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να ντροπιάσει τον Βρούτο γιο του μεγάλου Καίσαρα και να κερδίσει έτσι το δικαίωμα να παντρευτεί την αγαπημένη του.

Οι Γάλλοι ήθελαν μια υπερπαραγωγή και τα κατάφεραν. Η καινούργια ταινία των αγαπημένων σε όλους Γαλατών κόστισε 90 εκατομμύρια ευρώ και κέρδισε έτσι τον τίτλο της ακριβότερης Ευρωπαϊκής Παραγωγής. Που ξοδεύτηκαν τόσα χρήματα? Στα λαμπερά ονόματα των guest, στα προσεγμένα κοστούμια και σκηνικά, στα ειδικά εφέ.. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Ο Αστερίξ στους Ολυμπιακούς αγώνες δεν ήταν ακριβώς αυτό που αναμενόταν και πιθανόν να απογοήτευσε τους φανατικούς θαυμαστές της σειράς των κόμιξ. Όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί ο Βρούτος στο teaser της ταινίας θα μπορούσε να είναι "ο Βρούτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες" καθώς οι Αστερίξ και Οβελίξ έχουν πολύ λίγα λεπτά συμμετοχής στο παιχνίδι. Παρόλα αυτά η ταινία κινείται σε χαλαρούς ρυθμούς χαρίζοντας αρκετές στιγμές γέλιου. Αν και προσπαθεί δεν καταφέρνει να φτάσει τη δεύτερη ταινία της σειράς "Αστερίξ και Οβελίξ, επιχείρηση Κλεοπάτρα" και σε γενικές γραμμές η ταινία δεν παίρνει σοβαρά τον εαυτό της. Κοροϊδεύει λίγο τα ιστορικά δεδομένα, βγάζει γέλιο αν και σε ορισμένα σημεία επαναλαμβάνεται και ίσως και να κουράζει. Από άποψη ερμηνειών πολύ καλός ο Alain Delon στο ρόλο του Καίσαρα- στην τελευταία όπως δήλωσε Κινηματογραφική του Εμφάνιση (πολύ εύστοχη και η αναφορά στην καριέρα του στην αρχή της ταινίας)-ενώ εξαιρετικός ήταν και ο Benoît Poelvoorde στο ρόλο του Βρούτου. O καινούργιος Αsterix Clovis Cornillac ήταν κάπως ανέκφραστος και κρύος ενώ και ο Gérard Depardieu σαν Οβελίξ ήταν κατώτερος των ερμηνειών που μας έχει συνηθίσει.

Να τη δείτε:

-Αν είστε φαν των περιπετειών των κατοίκων του Γαλατικού χωριού.
-Αν σας άρεσαν οι προηγούμενες ταινίες της σειράς (αν κ δεν είναι τόσο καλή).
-Γιατί είναι ευχάριστη και θα περάσετε ένα χαλαρό απόγευμα-βράδυ.
-Για τα λαμπερά ονόματα που παρελαύνουν μπροστά από την οθόνη(Alain Delon,Michael Schumacher,Jean Todt,Tony Parker,Zinédine Zidane,Adriana Karembeu είναι κάποια αυτά)
-Για το αφιέρωμα στο Schumi- for ever the best Michael!!;)

Να μην τη δείτε:

-Αν δεν σας αρέσουν και τόσο οι καινούργιες ιστορίες του comic.
-Αν δεν θαμπώνεστε από τα μεγάλα ονόματα.
-Αν ψάχνετε κάτι ποιοτικό.
-Αν βαριέστε εύκολα.

Το Γαμήλιο Πάρτυ

"Ότι δεν θα 'θελες να συμβεί στο γάμο σου!"

"Ιούλιος. Ο Ηλίας και η Μαρίνα καταφθάνουν στην Κρήτη για να ενώσουν τις ζωές τους με τα ιερά δεσμά ενός γάμου, που συγγενείς και φίλοι περιμένουν εναγωνίως! Ο γάμος τελείται κανονικά και όλοι ετοιμάζονται να το γιορτάσουν, όμως η μοίρα τους επιφυλάσσει εκπλήξεις... Ένα μικρό αλλά σημαντικό τυπογραφικό λάθος στο προσκλητήριο, τους στέλνει όλους στα... πέντε σημεία του ορίζοντα!
Καταδιώξεις, ατυχήματα, απανωτές παρεξηγήσεις, αλλά και μια πυρκαγιά σηκώνουν όλο το νησί στον αέρα και κάνουν για όλους το δρόμο προς το γαμήλιο party, μια τρελή πορεία προς το άγνωστο..."

Ότι δεν θα ΄θελες να συμβεί στο γάμο σου. Ακριβώς έτσι. Το τραγουδάκι "Άλλος για Χίο τράβηξε, πήρε κ άλλος για Μυτιλήνη" το ξέρετε?? Έ κάπως έτσι εξελίσσεται η ταινία. Κι αυτό είναι και καλό και κακό. Για αρχή να πούμε πως πρόκειται για μια διεθνή (κατά κάποιο τρόπο) προσπάθεια. Η Christine Crokos, Ελληνοαμερικανίδα, σκηνοθετεί. Ο Alex Dimitriades, Ελληνοαυστραλός, γνωστός από το "Head on", πρωταγωνιστεί δίπλα στη Φαίη Ξυλά.Η Ιφιγένεια Κοτσώνη, γεννημένη στη Βουδαπέστη, υπογράφει το σενάριο και οι Locomondo, από τα studios της Jamaika, υπογράφουν τη μουσική. Ποιο είναι το αποτέλεσμα? Μια ανάλαφρη χαρούμενη ταινία,κλασσικό ελληνικό χιούμορ, με βρώμικα αστειάκια, σεξουαλικά και όχι μόνο υπονοούμενα και πολλή (αθάνατη) Κρήτη που αυτό τον καιρό είναι must!(Δεν φταίμε εμείς που αρέσουμε). Κι αν τα ελληνικά του κυρίου Δημητριάδη είναι λίγο φτωχά οι άλλοι τα καταφέρνουν μια χαρά να κάνουν το χειλάκι μας να γελάσει και το μυαλουδάκι μας λίγο να ξεχαστεί.

Να τη δείτε:

-Για την φοβερή και τρομερή Κρητική Εξοχή που προβάλλεται με τον καλύτερο τρόπο!
-Γιατί έχει αρκετό γέλιο.
-Για να στηρίξουμε τη ντόπια παραγωγή(Λες και πουλάω ντομάτες ε? Έ καλά την Ελληνική προσπάθεια τότε!)

Να μην τη δείτε:

-Γιατί είναι μια ακόμη ελληνική ταινία στο ίδιο κόψιμο αν και βασισμένη σε πιο πρωτότυπη ιδέα.
- Ε γιατί δεν διεκδικεί και δάφνες ποιότητας.

Ψυχραιμία

"Όλα παίζουν"

Η ιστορία παρακολουθεί τις παράλληλες, συχνά συμπλεκόμενες ιστορίες και τις κοινές τύχες μερικών πολύ διαφορετικών νέων κατά την διάρκεια ενός καλοκαιρινού εικοσιτετράωρου, από της φυλακής τα σίδερα στους κυλιόμενους διαδρόμους του Ελ. Βενιζέλος κι από τις παραλίες του Σαρωνικού ως τα βοσκοτόπια του Ψηλορείτη. Κοινό χαρακτηριστικό των ηρώων είναι τα ποικίλα προβλήματα που τους έχουν κληροδοτήσει οι φαύλοι γονείς τους. Οι ίδιοι -μέχρι πρότινος αμέτοχοι- πέφτουν στα βαθιά, καθώς η απώλεια της ευδαιμονίας επιφέρει την ξαφνική κι αναγκαστική τους "ενηλικίωση". Μέσα από κωμικοτραγικές καταστάσεις και μετά από μια νύχτα εκβιασμών και μηχανορραφιών, ενός σκηνοθετημένου θανάτου, μιας νεκροφάνειας κι ενός λυτρωτικού φόνου, η παρέα στο φως της επόμενης μέρας δεν είναι πια η ίδια καθώς όλοι τους έχουν αντιμετωπίσει θέλοντας και μη τους δαίμονές του.

Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα θα μπορούσε να λέγεται η νέα ταινία του Νίκου Περάκη. Χρησιμοποιώντας την ήδη γνωστή,δοκιμασμένη και πετυχημένη συνταγή- λίγο κρασί λίγο θάλασσα και το Κρητικό μου αγόρι (εντάξει και κορίτσια, εντάξει και την Τζούλια) φτιάχνει μια ανάλαφρη ταινία που στόχο έχει να κάνει κοινωνική κριτική και να παρουσιάσει πως επηρεάζουν οι αμαρτίες των γονέων τα παιδιά τους. Δεν το καταφέρνει ιδιαίτερα και δεν πείθει αφού η υπόθεση είναι λίγο-πολύ γνωστή. Παρόλα αυτά αξίζει να τη δείτε για τον όλα-τα-λεφτά Κρητικό Αντρέα Κωνσταντίνου που εκτοξεύει σπαρταριστές ατάκες και ερμηνεύει εξαιρετικά το κρητικάτσι! Κρήτη for the win λοιπόν!

Να τη δείτε:

-Για τον εκτός από όλα τ΄άλλα ωραίο Κρητικό
-Αν είστε άντρας και σας αρέσει η Τζούλια
-Γιατί έχει και άλλα ωραία κορίτσια και μερικά που το παίζουν ή είναι χαζά
-Γιατί τελικά έχει γέλιο και θα περάσετε καλά

Να μη την δείτε:

-Αν δεν σας αρέσει το δήθεν
-Αν θέλετε μια σοβαρή ταινία με νόημα

H Mαγεμένη-Εnchanted

"Αnd they lived happily ever after..."

Το παραμυθένιο animation συναντά τη μοντέρνα, ζωντανή δράση των μητροπόλεων, στη…. Μαγεμένη ρομαντική κομεντί της Walt Disney Pictures. Μία σατανική βασίλισσα - η Σούζαν Σάραντον - εξορίζει την πανέμορφη πριγκίπισσα Ζιζέλ από τη μαγική γη της στην πολύβουη, γκρίζα πραγματικότητα του σύγχρονου Μανχάταν. Σοκαρισμένη από το παράξενο αυτό καινούριο της περιβάλλον που δεν είναι ακριβώς… ένας επίγειος παράδεισος, η Ζιζέλ περιφέρεται σαστισμένη στο χαοτικό κόσμο, αναζητώντας μαγεία και όνειρο… Αλλά όταν ερωτεύεται έναν γοητευτικό δικηγόρο - αν και, πίσω στην "πατρίδα" της είναι δοσμένη στον τέλειο πρίγκηπα του παραμυθιού- αρχίζει να αναρωτιέται: μπορεί άραγε η ρομαντική αύρα του παραμυθιού να επιβιώσει εκεί έξω, στον πραγματικό κόσμο;

H μαγεμένη είναι ένα πραγματικά ευχάριστο παραμύθι. Ότι κ αν σημαίνει αυτό! Σε μερικά σημεία μοιάζει κάπως παιδική αλλά καταφέρνει να σε παρασύρει τελικά στο ρυθμό της. Αρκεί να το θέλεις... Μπορεί να μη διεκδικεί δάφνες ποιότητας αλλά είναι ικανή να σου χαρίσει ένα μεγάλο χαμόγελο βγαίνοντας από την αίθουσα. Ίσως να μην πιστέψετε ξανά στα παραμύθια αλλά θα θυμηθείτε όταν είσασταν παιδί και ίσως πιστεύατε. Εξαιρετική η .. άλλη εκδοχή της κοκκινοσκουφίτσας που επιτέλους δικαιώνει τον καλό λύκο. Πολύ καλή η Έιμη Άνταμς στο ρόλο της αφελούς πριγκήπισσας ενώ η Σούζαν Σάραντον μένει κάπως ανεκμετάλλευτη.


Να τη δείτε:

-Αν έχετε παιδιά. Θα τη λατρέψουν. Ιδίως αν είναι κορίτσια.
-Για να γελάσετε με κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα
-Αν σας αρέσουν τα.. κλασσικά παραμύθια και οι ταινίες με πραγματικά Happy Ending
-Για να βρείτε τρόπο να ξεφορτωθείτε μια για πάντα τη χλωρίνη! :P

Να μην τη δείτε:

-Aν δεν σας αρέσουν τα παραμύθια.
-Αν είστε και νιώθετε ενήλικας
-Αν δεν σας αρέσουν τα musical(Ούτε κ εμένα μου αρέσουν, δεν είναι κακό:P)
-Αν είστε των ποιοτικών θεαμάτων

H συμμορία των 13- Οcean's 13

"Revenge is a funny thing!"

Μόνο για ένα λόγο θα αποφάσιζαν ο Ντάνι Όσεαν (Τζορτζ Κλούνι) και η συμμορία να οργανώσουν ξανά μία ριψοκίνδυνη ληστεία καζίνο: να υπερασπιστούν έναν από την ομάδα τους.
Όταν ο αδίστακτος ιδιοκτήτης καζίνο Γουίλι Μπάνκ (Αλ Πατσίνο) εξαπατάει τον Ρούμπεν Τίσκοφ (Έλιοτ Γκουλντ), μέλος της αρχικής συμμορίας των 11, ο Ντάνι και η υπόλοιπη συμμορία συνεργάζονται για άλλη μία φορά προκειμένου να "ξετινάξουν τη μπάνκα"!
"Η Συμμορία των Δεκατριών" ενώνει ξανά τους ηθοποιούς Τζορζτ Κλούνι, Μπραντ Πιτ, Ματ Ντέιμον, Άντι Γκαρσία, Ντον Τσιντλ, Μπέρνι Μακ, Κέισι Άφλεκ, Σκοτ Κάαν, Έντι Τζέμισον και Σαομπό Κιν με τους Καρλ Ρέινερ και Έλιοτ Γκουλντ. Ο Αλ Πατσίνο συμμετέχει και αυτός στο καστ, ενσαρκώνοντας τον Γουίλι Μπανκ, ενώ η Έλεν Μπάρκιν παίζει την Άμπιγκεϊλ Σπόντερ, το "δεξί του χέρι".

To τρίτο και πιθανότατα τελευταίο μέρος των συμμοριών του Οcean επιστρέφει αυτή τη φορά σε DVD. Μια ταινία που αποτελεί τη δεύτερη συνέχεια ενός remake έρχεται να σπάσει τον κανόνα πως τα σικουελ είναι κατώτερα ποιοτικά από τις αρχικές ταινίες. Η συμμορία των δεκατριών είναι κατά πολύ καλύτερη από το δεύτερο μέρος της σειράς (ocean's 12) και φτάνει αν όχι ξεπερνάει και το πρώτο. Τα λαμπερά ονόματα σπουδαίων ηθοποιών ( όπως ο Αλ Πατσίνο) αποτελούν εγγύηση για ένα απολαυστικό δύωρο για μια ταινία με απολαυστική πλοκή, γρήγορα δράση και απολαυστικές ατάκες. Ακόμη κ η γνωστή δημοσιογράφος Oprah Winfrey επιστρατεύεται προς τέρψη των θεατών. Ο Στίβεν Σόντερμπερκ για μια ακόμη φορά σκηνοθετεί μια απολαυστική ταινία που αξίζει να δείτε.

Να το δείτε:

-Αν έχετε δει και σας άρεσαν τα δυο πρώτα μέρη της σειράς
-Για να απολαύσετε το λαμπερό της καστ
-Για να γελάσετε με τις απολαυστικές της ατάκες

Να μην το δείτε αν:

-Δεν σας άρεσαν οι άλλες ταινίες, αν κ αυτή είναι μάλλον καλύτερη
-Δεν εντυπωσιάζεστε από τα μεγαλά ονόματα
-Δεν σας αρέσει η σκηνοθετική προσέγγιση του Σόντερμπερκ

Shoot 'Em Up

"What's up Doc??"

"Ο Κλάιβ Όουεν υποδύεται τον κύριο Σμιθ, ένα μοναχικό τύπο, με ύποπτο παρελθόν, ο οποίος, εντελώς συμπτωματικά, γίνεται μάρτυρας της δολοφονίας μίας γυναίκας. Το θύμα, κρατά και ένα μωρό στην αγκαλιά του, το οποίο γλυτώνει χάρη στον Σμιθ, ο οποίος δεν θα αργήσει να ανακαλύψει ότι στην πραγματικότητα στόχος των κακοποιών δεν ήταν η μητέρα αλλά το μωρό. Μη μπορώντας να το κρατήσει ο ίδιος, αποφασίζει να το δώσει στη μοναδική γυναίκα που εμπιστεύεται, την Ντέιρι Κουίν (Μόνικα Μπελούτσι) η οποία όμως, κερδίζει τα προς το ζην, δουλεύοντας ως πόρνη. Οι δυο τους γίνονται σύμμαχοι σε μία προσπάθειά τους να προστατέψουν το μωρό, το οποίο για κάποιο λόγο, που θα πρέπει να ανακαλύψουν, αποτελεί τον κυρίαρχο στόχο των εγκληματιών."

To shoot'em up είναι περίπτωση! Σεναριακά υστερεί σε όλους τους τομείς αφού δύσκολα βρίσκεις ατάκα με περισσότερες από 5 λέξεις και έχει κ αρκετά κενά. Σαν υπόθεση περιγράφεται από τις λέξεις μπανκγ,μπανκγ,μωρό,καρότα. Σκηνοθετικά ο Michael Davis κάνει ότι μπορεί. Αλλά παρόλα αυτά η ταινία είναι καλή! Είναι πρωτότυπη, έχει πολύ καλή φωτογραφία, ξεφεύγει από τα όρια του πραγματικού πάρα πολλές φορές και θυμίζει λίγο video game. Ο Clive Owen που κάνει πάλι την νταντά (μετά τα παιδιά των ανθρώπων) πείθει σαν το φιλήσυχο άνθρωπο που απλά κάνει το σωστό καθαρίζοντας όποιο βρει μπροστά του. Η Monica θυμάται ξανά την μητρική της γλώσσα και ο συνδυασμός των δύο είναι σίγουρα εκρηκτικός. Με λίγα λόγια πρόκειται για μια ταινία ύμνο στο πιστολίδι με εκρηκτικό cast (πολύ καλός και ο κακός Paul Giamatti) που δεν παίρνει σοβαρά τον εαυτό της και βγάζει πολύ γέλιο με τις υπερβολές της.

Να τη δείτε:

-Για να περάσετε καλά και να γελάσατε με τις εξωφρενικές καταστάσεις
-Για να απολαύσετε το δίδυμο Clive-Monica
-Αν σας αρέσει το πιστολίδι
-Αν έχετε καταλάβει πριν μπείτε πως δεν πρόκεται για σοβαρή ταινία δράσης

Να μην τη δείτε:

-Αν δεν σας αρέσουν οι χωρίς νόημα ταινίες
-και οι υπερβολές
-Αν δεν σας αρέσει έστω ένας από τους δύο πρωταγωνιστές (Καλά αυτό δεν υπάρχει σαν πιθανότητα αλλά λέμε τώρα!)
-Αν δεν σας αρέσει το πιστολίδι

Little Miss Sunshine

"Εκεί που τα όνειρα συναντούν την πραγματικότητα..."

"Οι Χούβερ, μία από τις πιο δυσλειτουργικές, εκκεντρικές και ταυτόχρονα συμπαθητικές οικογένειες, είναι αποφασισμένοι να συμμετάσχουν στους τελικούς των παιδικών καλλιστείων Little Miss Sunshine με την 8χρονη κόρη τους πάση θυσία. Έτσι, σύσσωμη η εξαμελής οικογένεια επιβιβάζεται σ' ένα ετοιμόρροπο van volkswagen και το road trip ξεκινά. Στην πορεία προς τη δόξα η οικογένεια θα έρθει αντιμέτωπη με ανεκπλήρωτα όνειρα, πικρές αλήθειες και, τελικά, με τον ίδιο τον διαγωνισμό ομορφιάς και τις σουρεαλιστικές του διαστάσεις."

Έχω τόσα πολλά να γράψω γι΄αυτήν την ταινία που δεν ξέρω από που ν΄αρχίσω. Εξαιρετική σε όλα της. Πρόκειται για την ιστορία μιας οικογένειας λίγο περίεργης μα και τόσο συνηθισμένης. Μιας οικογένειας με μέλη τόσο ξεχωριστά και ταυτόχρονα τόσο καθημερινά με μεγάλα και μικρά όνειρα για τα οποία ζουν,παλεύουν,απογοητεύονται αλλά αρνούνται να το βάλουν κάτω. Γιατί αυτό που έχει σημασία είναι "Να κάνεις αυτό που αγαπάς και να μη νοιάζεσαι για τα υπόλοιπα". Μαζί με ανθρώπους που αγαπάς θα συμπλήρωνα εγώ όπως τα μέλη αυτής της οικογένειας που δίνουν ένα μάθημα ζωής όταν γίνονται ένα και δίνουν μαζί την τελική μάχη.

Εξαιρετικά καλογραμμένο και μεστό σενάριο διακρίνει την ταινία, φανταστικοί διάλογοι, καλές ερμηνείες και πολύ καλή σκηνοθεσία για μια ταινία χαμηλής παραγωγής του ανεξάρτητου Αμερικανικού Κινηματογράφου. Το little Miss Sunshine έρχεται να αποδείξει πως καλές ταινίες είναι αυτές που γεννιούνται από αγάπη και ταλέντο. Mπορεί να έχασε το oscar καλύτερης ταινίας από τον Πληροφοριοδότη κέρδισε όμως τα oscar καλύτερου σεναρίου, καλύτερου β΄ανδρικού ρόλου (από τον Αλαν Αρκιν) και σίγουρα μια θέση στις καρδίες μας.

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους βρίσκουμε τους Abigail Breslin (Olive Hoover),Greg Kinnear (Richard Hoover),Paul Dano (Dwayne Hoover),Alan Arkin(Grandpa Edwin Hoover) Toni Collette (Sheryl Hoover),Steve Carell (Frank Hoover).Η Σκηνοθεσία της ταινίας είναι από τους Jonathan Dayton,Valerie Faris και σενάριο από τον Michael Arndt.

Να την δείτε...

... για να κλάψετε να γελάσετε και να βγείτε λίγο καλύτεροι άνθρωποι.

Επτά ημέρες φαγούρα-Τhe Heartbreak Kid

"Love blows"

"Ένας ορκισμένος εργένης(Μπεν Στίλερ) κάνει τελικά το τολμηρό βήμα του γάμου με την ιδανική φαινομενικά γυναίκα (Μαλίν Άκερμαν). Πολύ γρήγορα όμως συνειδητοποιεί πως ο γάμος του είναι κάθε άλλο παρά ειδυλλιακός. Η πολυαγαπημένη του σύζυγος, λίγες ώρες μετά το γάμο, αποκαλύπτεται ένας τρομερός εφιάλτης που δεν έχει καμία σχέση με ότι είχε ονειρευτεί..Τα πράγματα χειροτερεύουν όταν, κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτος, γνωρίζει μια πραγματικά υπέροχη κοπέλα (Μισέλ Μόναχαν) .Καιρός να σχολάσει ο γάμος λοιπόν... "

Oι αδερφοί Φαρέλι ("Κάτι τρέχει με τη μαίρη") ξαναχτυπούν με μια ταινία στο γνώριμο (και δοκιμασμένο) ύφος τους. Πρόκειται για μια ταινία με αναμενόμενη πλοκή και πολύ χιούμορ, πολλές φορές όμως κάπως χοντροκομμένο και κακόγουστο. Προσφέρεται για ένα ανάλαφρο και αρκετά διασκεδαστικό δύωρο κυρίως χάρη στην καλή ερμηνεία και τους αυτοσχεδιασμόυς του Μπεν Στιλερ και όχι τόσο στο ευφάνταστο και έξυπνο σενάριο. Μην περιμένετε πολλά σε γενικές γραμμές γιατί μάλλον θα απογοητευτείτε αν και ορισμένα σημεία προσφέρουν άφθονο γέλιο.

Να τη δείτε αν:

-Σας αρέσουν οι ταινίες αυτής της κατηγορίας...
-...και οι δουλειά των αδερφών φαρέλι
-Θέλετε να δείτε μια ταινία απαλλαγμένοι από πολλές πολλές σκέψεις...
- με αρκετές δόσεις γέλιου

Να μην τη δείτε αν:

-Δεν σας αρέσουν οι μη σοβαρές ταινίες
-Βρίσκετε χοντροκομμένες τις ταινίες με σεξιστικά αστεία
-Ανακατεύεστε εύκολα ( Αν τη δείτε τελικά θα καταλάβετε τι εννοώ:P)
-Προτιμάτε να περιμένε το DVD (Καλή ιδέα)

Hot fuzz

"Big cops,Small Town,Moderate violence"

"O Νικ Έιντζελ είναι ένας ικανότατος αστυνομικός του Λονδίνου, ο οποίος λύνει πάντα όλες τις υποθέσεις που του αναθέτουν, έχοντας μάλιστα ένα ρεκόρ συλλήψεων 400% υψηλότερο σε σχέση με αυτό των συναδέλφων του, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να φαίνονται ανεπαρκείς! Γι' αυτό το λόγο, οι ανώτεροί του τον μεταθέτουν στο Σάντφορντ, μία ήσυχη, φαινομενικά δίχως εγκληματικότητα κωμόπολη, στην οποία ποτέ δε γίνεται απολύτως τίποτα. Εκεί, ο Έιντζελ προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα του καθήκοντα, έχοντας ως συνεργάτη του έναν καλόκαρδο αστυνομικό, τον Ντάνι Μπάτερμαν. Όμως, μερικά περίεργα ατυχήματα που αρχίζουν να συμβαίνουν στην πόλη κινητοποιούν εκ νέου το Νικ, ο οποίος συνειδητοποιεί ότι τελικά ίσως το Σάντφορντ να μην είναι η ειδυλλιακή πόλη που φαίνεται…"

Περίεργη ταινία. Αποτελεί μια παρωδία αστυνομικής περιπέτειας με έξυπνο χιούμορ και κινηματογραφικές αναφορές σε ταινίες σταθμούς του είδους. Είναι καλή σκηνοθετικά με επιρροές από Brian De Palma, Tony Scott, Dario Argento. Έχει επίσης πολύ γρήγορους ρυθμούς κ αν κ από το μέσο της ταινίας "ξεφεύγει" λιγάκι ο απολαυστικός saimon pegg αναλαμβάνει να επαναφέρει την τάξη. Αξίζει να τη δείτε με μεγάλη παρέα και πολύ χιούμορ για ένα ευχάριστο βράδυ και για κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Αν δεν την δείτε πάλι σίγουρα δεν θα είναι μεγάλη απώλεια.

Να τη δείτε αν:

-Ψάχνετε μια ταινία "διαφορετική"
-Σας αρέσει το Βρετανικό χιούμορ
-Σας αρέσουν οι παρωδίες γνωστών ταινιών
-Ψάχνετε μια ταινία για την "καφροπαρέα"

Να μην τη δείτε αν:

-Περιμένετε μια σοβαρή ταινία ή έστω μια σοβαρή κωμωδία.
-Δεν σας αρέσουν οι ακραίες σε όλα τους ταινίες.
-Δεν συμπαθείτε τον βρετανικό κινηματογράφο.
-Δεν σας αρέσουν οι αστυνομικές ταινίες, ή βρίσκετε ανούσιο το πιστολίδι.